No.27~*-Book fair

posted on 29 Oct 2009 01:22 by mumiim

เสร็จสิ้นไปแล้วกับการทำงาน 7 วัน จาก 11 วัน แม้ว่าเค้าจะให้หยุดบ้างอะไรบ้าง แต่รู้สึกว่ามันเหนื่อยและเซ็งมากกว่าทำที่มติชน เหอ เหอ.....วันแรกก็มีความสุขดี ไปเรื่อยๆเปื่อยๆ เพื่อนก็เฮฮา อันที่จริงทำกัน 5 คนแต่เหมือนสนิทกันแค่ 4 คน แหะ......แล้วก็ดันไปสนิทกับพี่และเพื่อนบูธ in magazine ฮ่าๆๆๆ..

แต่พอวันหลังๆเริ่มหงุดหงิดพี่ที่ทำงาน ที่คอยคุมเรา ไม่เข้าใจว่าวันหนึ่งจะสั่งให้ย้ายหนังสือกี่รอบ แล้วย้ายไปย้ายมาเพื่ออะไร บอกว่าเล่มนี้ขายดีให้เอามาข้างหน้า อันนี้ย้ายไปนุ่น เก็บบ้าง แต่ถามหน่อยเหอะ เอามาข้างหน้าแล้วหนังสือครบมั้ยละ??? ไม่ครบ แล้วมันจะขายได้มั้ย เป็นลูกค้าเค้าก็อยากอ่านตั้งแต่เล่ม 1 ซิ ให้อ่านเล่ม 4 ย้อนหลังหรือไงคะ ไม่เข้าใจความคิดเค้าจริงๆ...ตอนแรกก็ทนๆๆกันไปกับเพื่อน พร้อมใจกันเหม็นขี้หน้าอีตานี่ แต่ก็ทนไปคิดว่าพี่แกคงเป็นอย่างนี้แหละ ทำงานดีเป็นที่ชื่นชอบของเจ้านาย แต่ขอบอกหน่อยนะ ว่าทำแบบนี้คนที่เป็นเพื่อนร่วมงาน พี่ที่ประจำบูธเค้าเหนื่อยย...

แต่พอมาถึงเหตุการณ์หนึ่งเข้า เริ่มรู้สึกความเหม็นขี้หน้าเริ่มครอบงำเรากับเพื่อน เออยอมรับว่าเราและเพื่อนผิดแต่แค่ไม่ชอบคำพูดพี่เค้า และการกระทำ ว่าทำไมต้องทำอะไรขนาดนี้ด้วย ไม่เข้าใจว่าทำไมพี่ต้องพูดแบบนี้ ถามสาเหตุว่ามันเกิดจากอะไร จะให้หนูตอบยังไงว่ามันเริ่มที่ตรงไหน เพราะหนูเองก็ไม่ทราบว่ามันเริ่มอย่างไร แค่รู้ว่าพอทำแล้วได้ แล้วบูธใหญ่ก็ทำ แค่นั้น...แล้วมีการบอกว่าพี่ทำงานมานาน ไม่เคยเจอเหตุการณ์นี้เลย เหอ เหอ แล้วสิ่งที่หนูรู้มาละ มันคืออะไร ...พูดว่าหยอกล้อกันไป หยอกกันมาจนน้องเค้าเอามาให้หรอ มันไม่ใช่เรื่องตลกเลยนะเหอะ ทำเป็นพูดว่าพี่ทำงานแบบพี่น้อง ...เหม็นขี้หน้า จริงๆๆ แล้วเป็นไงละ ไปสืบมาแล้ว รู้รึยังว่าบูธใหญ่ก็ทำกัน ทำมานานแล้วด้วย หึหึ......แล้วไม่เข้าใจนะว่าจะสืบให้ได้อะไร หาต้นตอหรอ เหอๆๆ ยากอะ เพราะเชื่อดิ ถามคนนั้นที คนนี้ที คำตอบก็ไม่เหมือนกันหรอก แล้วเหมือนรู้นะว่าน้องๆไม่ชอบ วันหลังๆมานี่ พยายามพูดดีด้วย มีด้วยนะ แบบว่าให้เตรียมตัวขายได้แล้วเค้าประกาศแล้วอีก 2 นาทีจะเปิดงาน เหอๆๆ...ประกาศบ้านไหนคะ นาฬิกาทุกคนเหลือตั้ง 15 นาทีแนะ ตอนนั้นทุกคนแบบไปไหนก็ไปเหอะ จัดการเองได้....พูดแล้วก็เซ็ง แล้วอยากบอกว่าพี่แกเหมือนโรคจิต ไล่ถ่ายรูปผู้หญิงน่ารักอีกต่างหาก ....ง

แต่ก็เสร็จงานมาจนได้ แหมว่าจะต้องเจอพี่ที่น่าเบื่อนิดหน่อย แต่เพื่อนร่วมงานก็ดี เฮฮาดี..แต่แอบจึ้กในบางเรื่องที่รู้ วันที่ 6 ก็ต้องไปเจอกันอีก เพราะต้องไปเอาตัง ออกช้ามากกกกก...รู้งี้ทำที่เก่าดีกว่า เงินก็เยอะกว่า ได้รับเงินเลย แต่ไม่เป็นไรถ้าปีหน้าหางานไม่ได้ จะหนีไปทำ in magazine กร๊าก.................

เปิดเทอมแล้ว วิจัยก็ปั่นไปทุกวัน เริ่มเข้าที่เข้าทาง ความขี้เกียจเริ่มหาย (มั้ง??)..เทอมนี้จะตั้งใจละ เพื่อพ่อและแม่ หนูรู้ว่าหนูมันเป็นเด็กไม่ค่อยดี แต่ก็นะ รักพ่อกับแม่นะคะ....ดูแลสุขภาพด้วยนะคะ หนูไม่กล้าพูดตรงๆ หนูเขิน >< แต่ก็กรุณากินยาตามที่หมอสั่งนะ หนูเป็นห่วงจากใจจริงนะ ....... จากตรงนี้เองทำให้หนูไม่กล้าตัดสินใจกับอนาคต เพราะเป็นห่วงนะ

วันนี้ไม่สบายแล้วเขียนอะไรลงไป ฮาๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ปล.คนที่เคยคุ้นเคยกัน แล้วกลับมาเจอกันอีกในรอบหลายปี แล้วทำเหมือนไม่รู้จักกัน...มันเจ็บนะ

1 Comments